Mijn leven was een puinhoop


De stukken vallen niet meer in elkaar
Het pad loop over de rotsen zo glibberig en zo stijl
De bomen die ik tegen kom lijken wel van elastiek
Ze houden mij niet meer staande op het pad
Alles is veranderd de rozen zijn hun geur kwijt
Waar ik vroeger overheen ging, alles is ineens zo erg glad
Zelfs het water is niet meer vriendelijk in de rivier

het klotst boos tegen de kanten waar ben ik in beland
Overal om mij heen is alles anders er steekt een
storm op de lucht wordt donker, wolken vliegen voorbij
De vogels vliegen krijsend door de lucht
zijn net zo bang als ik waar is
de liefde om mij heen nou gebleven
Gelukkig kom ik jou in het rotslandschap tegen
je blauwgrijze ogen lachen me toe
Je strekt je hand naar mij uit en neemt me

mee aan jou hand over de wankele brug
Naar de overkant van de rivier daar staan de rozen
in allerlei prachtige kleuren en geuren zo zoet
de zon schijnt er vriendelijk vogels fluiten het hoogste lied
Ja voor Jou zou ik mijn huidige leven achter me laten
Om te genieten van een nieuwe leven met jou aan mijn zij
Toen werd ik wakker helaas weer alleen
Waar zou ik JOU nou toch kunnen vinden
Jij Mijn Eigen HERO

 

  

 
   
   
  Vorige - Home - Volgende